Accelerator

Accelerator
Akcelerator (akcelerator cząstek), w fizyce cząstek elementarnych - urządzenie do zwiększania energii naładowanych cząstek poprzez zwiększenie ich prędkości, z naprzemiennych pól elektrycznych w komorze próżniowej. W celu zwiększenia energii cząstek, jak to możliwe, powinien się w polu o wysokiej częstotliwości, który zaczyna rosnąć (odejmowanie cząstki) lub zmniejszać się (dodatnich cząsteczek).

Akcelerator (akcelerator cząstek), w fizyce cząstek elementarnych - urządzenie do zwiększania energii naładowanych cząstek poprzez zwiększenie ich prędkości, z naprzemiennych pól elektrycznych w komorze próżniowej. W celu zwiększenia energii cząstek, jak to możliwe, powinien się w polu o wysokiej częstotliwości, który zaczyna rosnąć (odejmowanie cząstki) lub zmniejszać się (dodatnich cząsteczek). Aby zachować cząstki w postaci wąskiej, stabilnej wiązki, a także w celu zachowania danej krzywizny wiązki, wykorzystuje się pola magnetyczne. Wraz ze wzrostem prędkości cząstki pojawia się relatywistyczny wzrost jego masy. Przyspieszacze stosuje się przede wszystkim do badań w fizyce cząstek, w którym cząstki o wysokiej wytrzymałości energii zderzają się ze sobą. Obserwacja tego, jak zachowują się fragmenty cząstek uzyskanych w ten sposób, pozwala fizykom dowiedzieć się, jakie siły działają wewnątrz atomów. W akceleratorze liniowym cząstki poruszają się wzdłuż linii prostej i są zwykle przyspieszane przez pole elektryczne. Cząstki są przyspieszane w cyklotronie spiralnej między parami magnesów łukowych, pomiędzy którymi napięcia przemiennego. W SYNCROCYCLOTRON napięcie przyspieszenia jest zsynchronizowane z czasem potrzebnym do wykonania jednego obrotu przez cząstkę.SYNCHROTRON jest tubą (często bardzo dużą) zamkniętą w pierścieniu z magnesami, które odchylają cząstki, dając im ruch wzdłuż krzywej, a przyspieszenie jest wytwarzane przez pola o częstotliwościach radiowych. Najbardziej zaawansowane wśród współczesnych akceleratorów są zderzające się akceleratory wiązek, w których wiązki cząstek poruszające się w przeciwnych kierunkach zderzają się ze sobą, osiągając w ten sposób wyższą energię interakcji. patrz również BUBBLE CAMERA.

W akceleratorze cząstek typu synchrotronowego (A) cząstki są wstrzykiwane do rurki próżniowej (1), często za pomocą innego rodzaju akceleratora liniowego (B). W rurce próżniowej powstaje szeroka okrągła orbita (2). Cząstki są utrzymywane na orbicie za pomocą magnesów zginanych i skupiających się, a gdy poruszają się wokół pierścienia, wzbudnice wysokiej częstotliwości (3), w których pola elektryczne są wykorzystywane do działania na naładowane cząstki, zwiększają swoją energię za każdym razem. gdy cząstka wykonuje pojedynczy obrót, a tym samym zwiększa ich prędkość do wartości zbliżonych do prędkości światła, działania akceleratora są zgodne z prędkością cząstek na podstawie zasady zwanej stabilnością fazową. Po osiągnięciu pożądanego poziomu energii, cząsteczki są kierowane do detektorów (4), gdzie są zderzeniami z innymi cząsteczkami przez ogromne urządzenia elektroniczne. (5) są analizowane przez potężny komputer, same w sobie, akceleratory typu synchrotronowego są używane do przyspieszania cząstek, dopóki nie osiągną wystarczającej energii, aby przekazać je do jeszcze mocniejszego akceleratora na zderzających się belkach, gdzie cząsteczki poruszające się w przeciwnych kierunkach zderzają się ze sobą.

Naukowy i techniczny słownik encyklopedyczny.